Na een lang verhaal getypt te hebben zonet is het weg. De verbinding viel weg. Arghhhhhhh. Stom stom stommer stomst. Niet leuk. Ik ga het zo opnieuw proberen!

De reis van Chiang Mai naar Koh Tao.... een lange reis!!

Na de wekker gisteren gezet te hebben om 09.00 uur en Jolien op dit tijdstip vanochtend nog heerlijk sliep. Heb ik de wekker een uurtje later gezet. Zij lag nog in coma en ik was klaarwakker om te gaan skeuren op de scooter. Eenmaal wakker, gedoucht, aangekleed en gepakt. Op weg om een ontbijtje te scoren bij 1 van de restaurantjes in de oude stad. Heerlijk ontbeten met een club sandwich en de shake en koffie niet te vergeten. Het begon steeds harder te regenen wat resulteerde in het NIET scooter rijden helaas. Maar wel zo veilig voor het Thaise verkeer. Twee vrouwen op een scooter door Chiang Mai zou mooie taferelen opleveren. Maar helaas het was geen weer om de weg op te gaan.

Eigelijk kwam het goed uit. Nu konden we nog even heerlijk relaxed in ons hostel slapen, boekje lezen, internetten om daarna 's middags opgehaald te worden om naar het vliegveld in Chiang Mai te gaan. Ongeveer 10x groter dan vliegveld Eelde. Alleen dan wel met Thaise luxe he. Ons enorme grote vliegtuig ging ons naar Bangkok vliegen. Na anderhalf uur vliegen waren we er al. Dat hebben we laatst in meer dan 16 uur afgelegd. Dezelfde aantal kilometers. Wat fijn dat het ook zo snel kan. En gelukkig vind ik het opstijgen en het dalen het leukste van het vliegen. Dus dikke prima. We stonden weer veilig aan de grond met Jolien en Albertje erin. Hoe goed kan het zijn.

Eerst een kop koffie om een beetje bij te komen van alles. En dan weer op naar het busstation van Chumphon. Buiten stonden de taxi's al voor ons klaar. Welke willen we??? Nou, er stonden in ieder geval genoeg. Op het moment dat wij aangaven waar we heen wilden boden ze ons ook een directe rit aan. Voor ons was het busstation al voldoende. Skeurend over de weg met onze taxichauffeur waagden we ons leven. Een te drukke straat waar hij elk gaatje benutte om in te voegen, toeterend, racend ging hij met ons door de stad Bangkok. Wat een uur duurde was een nachtmerrie zo lang. Wat was ik blij dat hij zei dat we er waren. Gelukkig ook dit hebben we weer overleefd. Terwijl dit als rustig in de planning stond.

Nu eerst gauw wat cola, chips, koekjes, broodjes, snickers etc... in slaan om daarna even een toilet te zoeken en een patatje te kopen. Nou dit was een miskoop. Slap, niet zout, weinig. Het smaakte me niet. Gelukkig was de busreis een hele fijne. Lekker meerdere keren geslapen als een roosje. Helaas dacht de mevrouw van de bus elke keer heen en weer te moeten lopen. En mij daarbij wakker te moeten maken. Kon ze nou niet over mijn benen heen stappen of er onder doorkruipen?? Mijn benen lagen heerlijk over de leuning heen. Zodat ik gewoon lekker sliep.

Eenmaal in Chumphon tegen half 5 in de ochtend was ik duf en de vrolijkheid verdwenen. Nu nadenken over een hostel op Koh Tao kon niet de bedoeling zijn. Een bootticket gekocht om daarna voor me uit te kijken. Af en toe even bladeren in de boeken voor een hostel. Maar na vele keren gekeken te hebben besloten we dat om bij aankomst te regelen. Mijn hoofd is toch niet in staat om dat te gaan regelen. Sorry Jo.

Met de taxi werden we opgehaald. Hij gooide onze tassen bovenop zijn tuktuk en daar gingen we. We werden afgezet bij het treinstation. Heel bijzonder we gingen toch met de boot?? Om mij heen kijken of we wel goed zaten. Dit kon niet kloppen die man heeft een foutje gemaakt. Maar nee er kwam iemand op ons af. Gaan jullie met de boot? Ja!! Prima dan kunnen jullie in die touringcar instappen. Prima!! Uitstappen was al een hele onderneming zonder uit te glijden en weg te glippen met je slippers. Allemaal bij de prijs inbegrepen. Heerlijk deze luxe.

Met de boot naar Koh Tao. Iedereen had een plekje en klaar om te gaan. Totdat de Catamaran niet weg bleek te kunnen. We zaten vast. Iedereen werd verzocht om vooraan in de boot te gaan staan of zitten. Jo en ik mochten blijven zitten. Haha dikke prima. Wat hebben we gelachen zo'n mooi gezicht om iedereen voorin de boot te zien. Het had wel resultaat want de boot vertrok met ons allemaal. Het water was wild en meerdere mensen waaronder ik voelde ons niet zo lekker. Keek erg bleek zei Jo.

Na negenen kwamen we aan op Koh Tao. Een eiland wat voor de rust moest gaan geven van de vakantie. De zon voor heerlijke warmte. Alleen heerste er regen en de storm was op komst. Eenmaal in ons hutje met een uitzicht over zee begon het harder te regenen en de storm was een feit. Geeft niets want we waren zo moe dat we eerst wilden slapen. Na een paar uur geslapen te hebben gingen we eten en was de storm al gaan liggen. Onze conclusie was dat het morgen mooi weer zou worden. Dat het dan echt het bounty eiland zou zijn wat wij verwachten. Dus op naar morgen!